Zaterdag was ik bij een workshop die ging om het thema van buiten naar binnen, ik vondt dit wel passen bij de herfst maar het bleek meer om de energie te gaan. Het was een klein groepje we waren in totaal met z´n vieren de workshopleidster inbegrepen. het grappige was dat ik de enige man was, en dat de 2 vrouwen die meededen allebei in het onderwijs zaten. Christien Miedema van buro ZERO besloot toch door te gaan ook al had er iemand afgebeld. We deden een aamtal oefeningen waarvoor we er ook voor naar buiten gingen, zo kregen we de opdracht een boom uit te zoeken die bij ons paste, of die ons aansprak en mochten we daar iets over vertellen wat die boom met ons deed. Ik koos een grote treurwilg daar deze me deed denken aan een vrouw met de haren los. Dat vondt men wel grappig.
Ook vertelde ik hoezeer ik genoot van de wind in de bladeren te horen ruisen, dat me dat als muziek in de oren klonk. Bovendien vindt ik dat zeer rustgevend om naar te luisteren.
Daarna gaf Christien ons de opdracht om te visualliseren wat we onszelf over een jaar zagen doen, waarna we zonder erover te praten een collage maakten van de beelden die we zagen. Na de pauze mochten we om ste beurten erover vertellen, ik vertelde nog hoe ik dacht van hoe kan ik nou weten wat ik over een jaar doe. En Christien merkte op dat mijn verstand al weer in de weg zat. Desondanks zag ik het helemaal voor me hoe ik in een groep floreerde en mijn verhaal vertelde en gedichten voordroeg terwijl ik op mijn praatstoel zat.
En ook al kwam dat niet voor in mijn droom, toch had ik op mijn collage een plaatje van eten, daar samen koken en eten voor mij essentieel is.
Verder was er voor mij uiteraard ruim de tijd om de seele baumeln zu lassen daar ik anders niet kan functioneren, ook kwam het emoties verwerken voor op mijn collage. En de inspiratie mag natuurlijk niet ontbreken. Al heb ik daar al een basis voor gelegd met mijn gedichten waar ik steeds weer op kan teruggrijpen. Ik nam dan ook de gelegenheid ten baat om een aantal gedichten voor te dragen die dag en dit werd zeer gewaardeerd.
IK had ook een foto van Roy Martina op mijn collage geplakt, daar ik net als hem een pionier ben die baanbrekend werk wil verrichten, dus ik herken iets van mezelf in hem.
Aan het eind van de dag vertelde ik dan ook dat mijn duitse bloed al eens gesproken had voor ik de gedichtenbundel reis van de ziel schreef, nl ich mochte ein werk schaffen das sich sehn last. En dat nu mijn voornemen is ein werk zu schaffen das die ganze welt begeistert.
Ik dacht vandaag nog om weer een bericht van licht te schrijven, in elk geval droom ik ervan iets te schrijven dat de hele wereld rondgaat.
Na deze oefening moesten we 10 dingen opschrijven waar we energie van kregen en blij van werden. Om dan te schrappen tot we 2 dingen overhielden. Ik zei nog dat dit voor mij een heel goede oefening was, daar ik geneigd ben om van alles wat mee te pikken en nu een keusmoest maken wat voor mij echt belangrijk was. En ik hield dan ook schrijven en de natuur over.
Daarna mochten we een symbool zoeken op het erf van Christien iets dat daarbij paste paste, en ik zocht een peer uit die een beetje aangevreten aan de boom hing en een grote pompoen. De peer als symbool voor mijn pennevruchten, die symbolisch aangevreten was door kritiek en doordat mensen ermee aan de haal gaan undsoweiwter.
En de pompoen als symbool voor oogsten uiteraard ook omdat de herfst het seizoen van het oogsten is, maar ook zei ik erbij je kunt de vruchten oogsten maar dan moet je ze nog verwerken tot een maaltijd, dus is er werk aan de winkel.
Ik moet zeggen ik ben blij dat ik deze workshop heb gedaan en ik vindt Christien een uitstekende workshopleidster. Ook is het een mooie rustige plek ervoor.
Ik kan buro ZERO dan ook van harte aanbevelen, waarbij ik erbij vermeld dat ze de meeste ervaring heeft met coaching en loopbaanbegeleiding. Zo vertelde ze ons dat ze ook veel jongeren coacht bij loopbaanbegeleiding.
Het was ook wel toepasselijk dat ik ´s morgens dat gedicht voordroeg:
Zomaar uithet niets kwam er iets dat er altijd al was
als een droom die werkelijkheid wordt.
Daar haar buro ZERO heet.
In elk geval ben ik weer wat wijzergeworden deze zaterdag en ik vondt het een hele verademing in zo´n klein groepje te werken waarbij er veel persoonlijke aandacht is.
Ik had eigenlijk veel meer mensen verwacht maar dit was precies goed.
Herzengruss,
Boomvader Ruerd
http://photobucket.com/findstuff/